ข้ามไปยังเนื้อหา
Space & Astronomy

Euclid พบดาวหาง C/2026 S1 ดาวหางดวงใหม่ดวงแรก ห่างโลกราว 1,300 ล้านกิโลเมตร

ESA ประกาศ 19 ต.ค. 2026 ว่ากล้อง Euclid ค้นพบดาวหาง C/2026 S1 ดาวหางดวงใหม่ดวงแรกของกล้องจากภาพ 16–24 ก.ย. MPC ยืนยัน 8 ต.ค. ห่างโลกราว 1,300 ล้านกิโลเมตร

โดย กองบรรณาธิการ THAI DATA อ่าน 8 นาที

แชร์FacebookXLINELinkedIn
ภาพขาวดำจากกล้อง VIS ของ Euclid วันที่ 20 กันยายน 2026 ภาพมุมกว้างของท้องฟ้าใน Euclid Deep Field North (ซ้าย) และภาพขยาย (ขวา) ที่มีลูกศรชี้ดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) ซึ่งปรากฏเป็นรอยลากล้อมด้วยกลุ่มฝุ่นฟุ้ง
ภาพ: ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA, M. Pöntinen et al. 2026 (CC BY-SA 3.0 IGO)

สรุปประเด็นสำคัญ

  • ESA ประกาศเมื่อ 19 ตุลาคม 2026 ว่ากล้องโทรทรรศน์อวกาศ Euclid ค้นพบดาวหางดวงใหม่ดวงแรก คือ ดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) จากภาพที่ถ่ายระหว่าง 16–24 กันยายน 2026 รวม 16 ภาพ ใน 5 มุมมอง
  • Minor Planet Center ยืนยันว่าเป็นดาวหางในประกาศ MPEC 2026-T146 เมื่อ 8 ตุลาคม 2026 โดยคำนวณวงโคจรจากการสังเกต 54 ครั้ง และมีรายงานโคมา 4 รายงานและรายงานหาง 1 รายงาน
  • ดาวหาง C/2026 S1 อยู่ห่างโลกประมาณ 1,300 ล้านกิโลเมตร (8.90 AU) วงโคจรเอียง 85.2 องศา และจะผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในเดือนกันยายน 2027 ที่ระยะราว 8.7 AU
  • ESA ระบุว่าวงโคจรของดาวหาง C/2026 S1 ใช้เวลาหลายพันปีกว่าจะครบรอบ ส่วนฐานข้อมูล MPC แสดงคาบ 342,724 ปี และยังไม่มีแหล่งทางการใดระบุว่ามองเห็นได้จากไทย ความสว่างตาม MPEC อยู่ที่ 20.7 แมกนิจูด

ESA หน่วยงานอวกาศของยุโรปประกาศเมื่อ 19 ตุลาคม 2026 ว่ากล้องโทรทรรศน์อวกาศ Euclid ค้นพบดาวหางดวงใหม่เป็นครั้งแรก คือ ดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) จากภาพที่ถ่ายระหว่าง 16–24 กันยายน 2026 หลัง Minor Planet Center (MPC) ยืนยันว่าเป็นดาวหางเมื่อ 8 ตุลาคม ดาวหางอยู่ห่างโลกประมาณ 1,300 ล้านกิโลเมตร บนวงโคจรที่ไม่ได้อยู่ในระนาบเดียวกับดาวเคราะห์

Euclid เคยถ่ายติดดาวหางมาก่อน แต่เป็นดวงที่มีผู้รู้จักแล้วทั้งหมด ESA ระบุว่าดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) เป็นดาวหางที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนดวงแรกที่ Euclid ค้นพบ ทั้งที่กล้องตัวนี้ออกแบบมาถ่ายภาพลึกและนิ่งของดาราจักรที่อยู่ไกลมาก ไม่ได้ออกแบบมาตามวัตถุที่เคลื่อนที่เร็วในระบบสุริยะอย่างดาวหาง

ดาวหาง C/2026 S1 ถูกพบในภาพของ Euclid ได้อย่างไร

ผู้พบคนแรกคือ Mikko Pöntinen นักศึกษาปริญญาเอกของ University of Helsinki ซึ่งทำงานร่วมกับ Solar System Objects Science Working Group ของ Euclid Consortium เขาพัฒนาซอฟต์แวร์ตรวจจับวัตถุเคลื่อนที่ไว้เฝ้าดูวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะที่ติดอยู่ในภาพของ Euclid

  • ซอฟต์แวร์จับรอยลาก Pöntinen เล่าว่าซอฟต์แวร์แจ้งเตือนรอยลากที่พาดผ่านหลายภาพ ซึ่งเป็นลักษณะของวัตถุที่เคลื่อนที่เร็ว
  • พบซ้ำใน 5 ชุดภาพ เมื่อคำนวณตำแหน่งล่วงหน้า เขาพบวัตถุเดียวกันในภาพชุดอื่นรวม 5 ชุด ESA ระบุว่าเป็น 5 มุมมองที่ถ่ายในหลายวัน มุมละ 2–4 ภาพ รวม 16 ภาพ
  • มีกลุ่มฟุ้งรอบตัว เมื่อตรวจละเอียดพบกลุ่มฟุ้งรอบวัตถุ ซึ่งบ่งว่าเป็นวัตถุที่ยังมีกิจกรรมอย่างดาวหางที่ปล่อยฝุ่นและแก๊สออกมา
  • ไม่ตรงกับวัตถุที่รู้จัก เมื่อเทียบกับบัญชีดาวหางและดาวเคราะห์น้อยแล้วไม่พบดวงที่ตรงกัน เขาจึงรายงานไปยัง MPC ว่าเป็นดาวหางดวงใหม่

ดาวหาง C/2026 S1 ถูกพบในพื้นที่สำรวจ Euclid Deep Field North ภาพชุดหนึ่งถ่ายเมื่อ 17 กันยายน 2026 เวลา 00:41, 00:58 และ 01:16 น. UTC (07:41, 07:58 และ 08:16 น. เวลาประเทศไทย) แต่ละภาพเปิดรับแสงนาน 560.52 วินาที ดาวหางจึงปรากฏเป็นรอยลาก เพราะเคลื่อนที่ไปในระหว่างการถ่าย

ภาพขาวดำจากกล้อง VIS ของ Euclid เฟรมเวลา 01:16:39 UTC วันที่ 17 กันยายน 2026 ลูกศรชี้ดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) ที่ปรากฏเป็นรอยลากสั้นล้อมด้วยกลุ่มฝุ่นฟุ้ง ท่ามกลางดาวและดาราจักรพื้นหลัง พร้อมแถบมาตราส่วน 5 พิลิปดา
ภาพหนึ่งในสามเฟรมจากกล้อง VIS ของ Euclid เวลา 01:16:39 น. UTC วันที่ 17 กันยายน 2026 ลูกศรชี้ดาวหางที่เป็นรอยลากสั้นและมีกลุ่มฝุ่นฟุ้งรอบตัว ภาพ: ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA, M. Pöntinen et al. 2026 (CC BY-SA 3.0 IGO)

MPC ยืนยันและตั้งชื่อ ดาวหาง C/2026 S1 (Euclid)

MPC ของ International Astronomical Union (IAU) เป็นศูนย์กลางรับรายงานการสังเกตดาวหางและดาวเคราะห์น้อยจากผู้สังเกตทั่วโลก ทำหน้าที่ยืนยันการค้นพบ คำนวณวงโคจร และตั้งชื่อทางการ ESA ระบุว่ารายงานของ Pöntinen ทำให้นักดาราศาสตร์ภาคพื้นดินรู้และส่งข้อมูลติดตามเข้ามาได้ ประกาศ MPEC 2026-T146 ที่ MPC เผยแพร่เมื่อ 8 ตุลาคม 2026 เวลา 15:40 น. UTC (22:40 น. เวลาประเทศไทย) บันทึกไว้ดังนี้

รายการ ข้อมูลตาม MPEC 2026-T146
รายงานกิจกรรมของดาวหางครั้งแรก M. Pontinen จากภาพของ Euclid วันที่ 16 ก.ย. 2026 ส่งรายงาน 29 ก.ย. 2026
รายงานกิจกรรมทั้งหมด 4 รายงาน ทุกรายงานพบโคมา (coma) และ 1 รายงานพบหาง
รายงานหาง Canada-France-Hawaii Telescope บน Maunakea วันที่ 7 ต.ค. 2026 หางยาว 12 พิลิปดา
ข้อมูลที่ใช้คำนวณวงโคจร 54 การสังเกต ระหว่าง 16 ก.ย.–8 ต.ค. 2026

ผู้สังเกตที่มีข้อมูลอยู่ใน MPEC มีทั้งหอดูดาววิจัยและหอดูดาวขนาดเล็ก เช่น Zwicky Transient Facility (ZTF) ที่ Palomar Mountain ซึ่งใช้กล้อง Schmidt ขนาด 1.2 เมตร กล้อง 1.82 เมตรของ National Research Council of Canada และ Canada-France-Hawaii Telescope ขนาด 3.6 เมตร ไปจนถึงหอดูดาวอีกหลายแห่งที่ใช้กล้องขนาด 0.30–0.61 เมตรต่อกล้องถ่ายภาพ ESA ระบุว่า MPC ยืนยันว่าเป็นดาวหางเมื่อ 8 ตุลาคม และตั้งชื่อเป็น C/2026 S1 (Euclid)

ภาพขาวดำระยะใกล้ของดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) ที่ ESA รวมจากภาพ 8 ภาพของกล้อง VIS ภาพละ 89.5 วินาที แสดงแกนกลางสว่างล้อมด้วยโคมาที่จางลงสู่พื้นหลังมืด หลังลบวัตถุพื้นหลังออกแล้ว
ESA รวมภาพ 8 ภาพที่เปิดรับแสงภาพละ 89.5 วินาที โดยจัดให้ตรงกับดาวหางที่เคลื่อนที่ แล้วลบวัตถุพื้นหลังออก เหลือแกนกลางและโคมาของดาวหาง ภาพ: ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA, M. Pöntinen et al. 2026 (CC BY-SA 3.0 IGO)

วงโคจรและความสว่างของดาวหาง C/2026 S1

ESA ระบุว่าดาวหาง C/2026 S1 อยู่ห่างโลกประมาณ 1,300 ล้านกิโลเมตร เทียบได้กับระยะจากดวงอาทิตย์ไปยังบริเวณระหว่างวงโคจรของดาวพฤหัสบดีกับดาวเสาร์ MPEC ฉบับเดียวกันให้ระยะจากโลก 8.90 AU และจากดวงอาทิตย์ 8.96 AU ณ วันที่ 8 ตุลาคม ESA อธิบายว่าดาวหางไม่ได้อยู่ในระนาบเดียวกับดาวเคราะห์ แต่ตอนนี้อยู่ "ตรงขึ้นไปด้านบน" เมื่อมองจากดวงอาทิตย์ และโค้งข้ามระบบสุริยะไป ตัวเลขวงโคจรของ MPC ปรับตามข้อมูลที่เข้ามาเพิ่ม ตารางนี้เทียบสองชุดที่เผยแพร่

ค่า MPEC 2026-T146 (54 การสังเกต ถึง 8 ต.ค.) ฐานข้อมูล MPC (56 การสังเกต ถึง 13 ต.ค.)
ผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด 2 ก.ย. 2027 18 ก.ย. 2027
ระยะใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด 8.754 AU 8.735 AU
ความรีของวงโคจร 0.9956 0.9982
ความเอียงของวงโคจร 85.23 องศา 85.23 องศา
คาบการโคจร ไม่ได้ระบุ 342,724 ปี

เรื่องคาบการโคจร แหล่งข้อมูลยังไม่ตรงกัน ESA เขียนว่าวงโคจรนี้ใช้เวลา "หลายพันปี" กว่าจะครบรอบ ส่วนหน้าฐานข้อมูลของ MPC ณ 21 ตุลาคม 2026 แสดงคาบ 342,724 ปี ESA ระบุด้วยว่าคาบการโคจรจะปรับให้แม่นขึ้นเมื่อเก็บข้อมูลได้มากขึ้น

ด้านความสว่าง ตารางตำแหน่งล่วงหน้า (ephemeris) ใน MPEC ให้ค่าความสว่างรวม 20.7 แมกนิจูดตลอดช่วงกันยายนถึงต้นพฤศจิกายน 2026 ส่วนค่าที่ผู้สังเกตวัดได้ในฐานข้อมูล MPC อยู่ระหว่าง 19.2–21.6 แมกนิจูด ซึ่งวัดในหลายแถบสี

ภาพสรุปตัวเลขดาวหาง C/2026 S1: ห่างโลกราว 1,300 ล้านกิโลเมตร (8.90 AU) วงโคจรเอียง 85.2 องศา ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดกันยายน 2027 ที่ 8.735–8.754 AU ความสว่าง 20.7 แมกนิจูด Euclid ถ่ายได้ 16 ภาพ และ MPC ยืนยัน 8 ตุลาคม 2026
ตัวเลขหลักของดาวหาง C/2026 S1 จากประกาศของ ESA และ Minor Planet Center ภาพ: THAI DATA (ข้อมูล: ESA และ Minor Planet Center)

ทำไม Euclid จึงแทบไม่ได้พบดาวหางใหม่

Euclid ขึ้นสู่อวกาศเมื่อ 1 กรกฎาคม 2023 ด้วยจรวด Falcon 9 จาก Cape Canaveral ไปประจำที่จุดลากรางจ์ที่ 2 ของระบบดวงอาทิตย์–โลก ห่างโลก 1.5 ล้านกิโลเมตร ภารกิจหลักคือหาอิทธิพลของสสารมืดและพลังงานมืดต่อเอกภพ ตลอด 6 ปี Euclid จะสังเกตรูปร่างและการเคลื่อนที่ของดาราจักรหลายพันล้านแห่งที่อยู่ไกลถึง 10,000 ล้านปีแสง ESA อธิบายว่ามีเหตุผลสองข้อที่ทำให้ Euclid พบวัตถุใหม่ในระบบสุริยะได้ยาก

  1. หลบแถบท้องฟ้าที่มีดาวหางและดาวเคราะห์น้อยมาก Euclid เลี่ยงการถ่ายแนวระนาบของระบบสุริยะ เพื่อลดแสงจ้าจากฝุ่นที่รบกวนการถ่ายภาพห้วงอวกาศลึก
  2. ถ่ายแต่ละพื้นที่ครั้งเดียว วิธีถ่ายแบบ step-and-stare ปกติเยือนท้องฟ้าแต่ละส่วนเพียงครั้งเดียว จึงย้อนกลับไปถ่ายดาวหางซ้ำเพื่อยืนยันตามต้องการไม่ได้

ครั้งนี้ดาวหาง C/2026 S1 อยู่ใน Euclid Deep Field North หนึ่งในสามพื้นที่สำรวจลึกที่ Euclid ถ่ายซ้ำ หน้าภาพของ ESA ระบุว่าพื้นที่นี้กว้าง 20 ตารางองศา อยู่ใกล้ขั้วสุริยวิถีเหนือในกลุ่มดาว Draco และการสำรวจลึกทั้งหมดใช้เวลาสังเกตราว 10% Bruno Altieri นักวิทยาศาสตร์ประจำคลังข้อมูลของ Euclid กล่าวว่าคาดกันว่า Euclid จะพบดาวหางได้น้อยมาก การที่วงโคจรของดาวหางมาบรรจบกับการกวาดถ่ายของ Euclid จนติดหลายภาพจึงเป็นความบังเอิญที่น่ายินดี

ESA ระบุด้วยว่าการตามวัตถุในระบบสุริยะสำคัญต่องานหลัก เพราะต้องระบุทุกวัตถุในภาพให้ถูก และลบสิ่งรบกวนอย่างรอยลากของดาวหางออกจากภาพที่ใช้ทำแผนที่ดาราจักร

แผนที่ท้องฟ้าของ ESA แสดงพื้นที่สำรวจกว้างของ Euclid (สีน้ำเงิน) และพื้นที่สำรวจลึก 3 แห่ง (สีเหลือง) รวม Euclid Deep Field North ที่พบดาวหาง โดยมีแถบสว่างแนวนอนคือระนาบทางช้างเผือก
แผนที่ท้องฟ้าของ ESA แสดงพื้นที่สำรวจกว้างของ Euclid (สีน้ำเงิน) และพื้นที่สำรวจลึกสามแห่ง (สีเหลือง) ซึ่งรวม Euclid Deep Field North ที่พบดาวหาง แถบสว่างแนวนอนคือระนาบทางช้างเผือก ภาพ: ESA/Euclid/Euclid Consortium/NASA/Planck Collaboration/A. Mellinger – Acknowledgment: Jean-Charles Cuillandre, João Dinis and Euclid Consortium Survey Group (CC BY-SA 3.0 IGO)

ความหมายต่อภารกิจ Comet Interceptor

ESA มองว่าการค้นพบครั้งนี้ใช้เวลาไม่นานจากการพบถึงการยืนยัน จึงพิสูจน์ว่า Euclid ตรวจพบดาวหางใหม่ได้ตั้งแต่ยังอยู่ไกลจากดวงอาทิตย์ และอาจช่วยหาเป้าหมายให้ Comet Interceptor ภารกิจในอนาคตของ ESA

  • เป้าหมายของภารกิจ หน้าภารกิจของ ESA ระบุว่า Comet Interceptor จะเป็นภารกิจแรกที่ไปเยือนดาวหางที่เดินทางมาจากขอบนอกของระบบสุริยะโดยตรง ซึ่งยังเก็บวัสดุที่ไม่ถูกแตะต้องมาตั้งแต่ระบบสุริยะเริ่มก่อตัว
  • ยาน 3 ลำ หลังปล่อย ยานจะจอดรอในอวกาศก่อนเคลื่อนไปสกัดดาวหางที่เหมาะสม
  • ช่วงปล่อยยาน ปลายปี 2028 หรือต้นปี 2029 ตามหน้าภารกิจของ ESA ณ วันที่ 21 ตุลาคม 2026

Valeria Pettorino นักวิทยาศาสตร์โครงการ Euclid กล่าวว่าดาวหาง C/2026 S1 ไม่ใช่เป้าหมายที่เหมาะกับ Comet Interceptor แต่ขั้นตอนการค้นพบและแจ้งเตือนครั้งนี้เป็นกรณีทดสอบจริงว่าทีมของสองภารกิจจะประสานงานกันอย่างไรในอนาคต

คนไทยจะได้เห็นหรือได้อะไร

ณ วันที่ 21 ตุลาคม 2026 ทั้ง ESA และ MPC ไม่ได้ระบุว่าดาวหาง C/2026 S1 จะมองเห็นได้จากประเทศไทยหรือไม่ ข้อมูลทางการที่มีคือ

  • ค่าความสว่างตาม MPEC อยู่ที่ 20.7 แมกนิจูด และผู้สังเกตที่ส่งข้อมูลให้ MPC ใช้กล้องโทรทรรศน์ขนาด 0.30 เมตรขึ้นไปที่ต่อกล้องถ่ายภาพ CMOS หรือ CCD
  • ตามตัวเลขของ MPC ระยะใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดของดาวหาง C/2026 S1 ราว 8.7 AU ต่างจากระยะ 8.96 AU เมื่อ 8 ตุลาคมไม่มาก
  • MPC รับรายงานการสังเกตจากผู้สังเกตทั่วโลก และหน้าฐานข้อมูลของ MPC เปิดให้ทุกคนดูตำแหน่งและวงโคจรล่าสุดของดาวหาง C/2026 S1 ได้

ข่าวนี้แสดงให้เห็นว่ากล้องที่สร้างมาทำแผนที่ดาราจักรก็พบดาวหางได้ ด้วยซอฟต์แวร์ที่นักศึกษาปริญญาเอกคนหนึ่งพัฒนาขึ้น และหอดูดาวหลายแห่งช่วยติดตาม นับจากภาพแรกวันที่ 16 กันยายนถึงการยืนยันของ MPC วันที่ 8 ตุลาคม 2026 ติดตามข่าวการค้นพบอื่น ๆ ได้ที่หมวดดาราศาสตร์

สิ่งที่ต้องติดตามต่อ

  1. วงโคจรและคาบของดาวหาง C/2026 S1 ที่ปรับใหม่ เมื่อ MPC ได้ข้อมูลเพิ่ม ซึ่ง ESA ระบุว่าคาบการโคจรจะปรับให้แม่นขึ้น
  2. การผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในเดือนกันยายน 2027 วันที่ 2 หรือ 18 กันยายนตามชุดข้อมูลที่ต่างกัน
  3. Comet Interceptor ที่มีช่วงปล่อยยานปลายปี 2028 หรือต้นปี 2029 และดาวหางใหม่ที่ Euclid อาจพบเพิ่มระหว่างการสำรวจ 6 ปี

คำถามที่พบบ่อย

ดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) คืออะไร?

ดาวหาง C/2026 S1 (Euclid) คือดาวหางที่ไม่เคยมีผู้รู้จักมาก่อนดวงแรกที่กล้องโทรทรรศน์อวกาศ Euclid ของ ESA ค้นพบ จากภาพที่ถ่ายระหว่าง 16–24 กันยายน 2026 Minor Planet Center ยืนยันว่าเป็นดาวหางเมื่อ 8 ตุลาคม 2026 และ ESA ประกาศการค้นพบเมื่อ 19 ตุลาคม 2026

ดาวหาง C/2026 S1 อยู่ห่างจากโลกเท่าไร?

ESA ระบุว่าดาวหาง C/2026 S1 อยู่ห่างโลกประมาณ 1,300 ล้านกิโลเมตร เทียบได้กับระยะจากดวงอาทิตย์ถึงบริเวณระหว่างวงโคจรของดาวพฤหัสบดีกับดาวเสาร์ ส่วนตารางตำแหน่งใน MPEC 2026-T146 ให้ระยะจากโลก 8.90 AU และจากดวงอาทิตย์ 8.96 AU ณ วันที่ 8 ตุลาคม 2026

มองเห็นดาวหาง C/2026 S1 จากประเทศไทยได้หรือไม่?

ณ 21 ตุลาคม 2026 ยังไม่มีแหล่งทางการระบุว่ามองเห็นดาวหาง C/2026 S1 ได้จากไทย MPEC 2026-T146 ให้ค่าความสว่าง 20.7 แมกนิจูด และผู้สังเกตที่ส่งข้อมูลติดตามให้ Minor Planet Center ใช้กล้องโทรทรรศน์ขนาด 0.30 เมตรขึ้นไปที่ต่อกล้องถ่ายภาพ CMOS หรือ CCD

ดาวหาง C/2026 S1 จะเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดเมื่อไร?

MPEC 2026-T146 ระบุว่าดาวหาง C/2026 S1 จะผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดวันที่ 2 กันยายน 2027 ที่ระยะ 8.754 AU ส่วนวงโคจรในฐานข้อมูล MPC ที่ใช้ข้อมูลถึง 13 ตุลาคม 2026 ระบุวันที่ 18 กันยายน 2027 ที่ 8.735 AU ESA ระบุว่าข้อมูลวงโคจรจะแม่นขึ้นเมื่อเก็บข้อมูลได้มากขึ้น

ใครเป็นผู้ค้นพบดาวหางดวงใหม่ของ Euclid?

ผู้พบดาวหาง C/2026 S1 คนแรกคือ Mikko Pöntinen นักศึกษาปริญญาเอกของ University of Helsinki ซึ่งทำงานร่วมกับ Solar System Objects Science Working Group ของ Euclid Consortium เขาใช้ซอฟต์แวร์ตรวจจับวัตถุเคลื่อนที่ที่พัฒนาเองจับรอยลากในภาพของ Euclid แล้วรายงานไปยัง Minor Planet Center

แหล่งอ้างอิง

  1. Euclid discovers new comet — European Space Agency (ESA)
  2. MPEC 2026-T146: COMET C/2026 S1 (Euclid) — IAU Minor Planet Center
  3. C/2026 S1 (Euclid) — Orbits/Observations Database — IAU Minor Planet Center
  4. Euclid — European Space Agency (ESA)
  5. Comet Interceptor — European Space Agency (ESA)

บุคคล องค์กร และสถานที่ในข่าวนี้

เลือกชื่อเพื่ออ่านข่าวทั้งหมดที่กล่าวถึง ตัวเลขคือจำนวนข่าว

องค์กรและบริษัท
ESA5
ประเทศและสถานที่
ยุโรป177
แชร์FacebookXLINELinkedIn

พบข้อมูลคลาดเคลื่อน? แจ้งกองบรรณาธิการ